ترجمه: لادن شريعت زاده

تمام والدين در اين رويا به سر مى برند كه خانواده اى صميمى داشته باشند. شما مى خواهيد كودكانتان خوشحال و سرحال باشند و خاطره هايى داشته باشند كه آنها را هنگام ورود به دنياى واقعى، راهنمايى كند. اما يك خانواده صميمى سريعاً به وجود نمى آيد بلكه نياز به فكر و تلاش دارد؛ ايجاد پيوند هاى خانوادگى قوى تر مستلزم اين نيست كه روش كار خود را مورد بررسى مجدد قرار دهيد، زمان زيادى نيز لازم ندارد و هزينه اى نيز برايتان نخواهد داشت. براى اين كار مى توانيد روش هاى ساده پيشنهادى ما را امتحان كنيد:
• رعايت آداب و رسوم: براى حفظ پيوند هاى خانوادگى هيچ چيز مهم تر از رعايت سنت ها و آداب و رسوم نيست. اين امر مى تواند شامل صحبت كردن قبل از خواب، بيرون رفتن هاى آخر هفته و جشن هاى خانوادگى شود، مثلاً پختن كيك تولد براى اعضاى خانواده. تكرار اين كار ها به كودك يك حس امنيت مى دهد.
• با هم شام خوردن: لازم است كه در مورد با هم غذا خوردن خيلى دقيق عمل كنيد. در كنار هم شام خوردن بيشتر از چيز هاى ديگر، اهل خانه را به يكديگر نزديك مى كند. اگر دور هم جمع شدن اهل خانه هنگام شام مشكل است مى توانيد در صورت امكان با هم صبحانه خوردن را تجربه كنيد.
• داوطلب شدن: برنامه اى را پيشنهاد كنيد كه كوچك تر ها هم بتوانند در آن شركت داشته باشند. مثلاً كاشتن گل در پارك عمومى. مشاركت در دنيايى كه در آن زندگى مى كنيد، خيلى اهميت دارد.
• واقعاً با فرزندانتان صحبت كنيد: بيشتر گفت وگو هاى بين والدين و كودكان به اين موضوعات ختم مى شود: وقت خواب است... ژاكتت را بپوش... كار هاى مدرسه ات را انجام بده. با كودكان درباره چيز هايى كه واقعاً برايشان مهم است صحبت كنيد. فقط نبايد سئوالات بله يا خير از آنها بپرسيم. مثلاً هر روز از او سئوال كنيد بهترين ساعات روز براى او چه زمانى بوده است و يا صبح ها بپرسيد چه رويايى ديشب ديده است.
• يك دفتر خاطرات خانوادگى داشته باشيد: اين كار خيلى ساده است، ابتدا به يك دفتر بزرگ نياز داريد كه هميشه با يك مداد جاى ثابتى باشد. والدين و كودكان مى توانند لطيفه ها، تبريك ها و... را در آن بنويسند و سئوالاتى را بپرسند، نگرانى هايشان را بازگو كنند يا به صورت تصاوير و بريده روزنامه ها و كارتون نشان دهند. حتى كودكان مى توانند در آن نقاشى كنند. وقتى دفتر تمام شد به صورت مجموعه اى ارزشمند از خاطره ها در مى آيد.
• داستان بگوييد: بچه ها خيلى دوست دارند به داستان هاى خانوادگى و فاميلى گوش دهند، مثلاً شبى كه براى اولين بار پدر بزرگ و مادر بزرگ يكديگر را ملاقات كردند. وقتى كودكان اين داستان ها را مى شنوند، با گذشته خانواده شان يك رابطه واقعى برقرار مى كنند.
• هر روز بخنديد: آن قدر سريع كار هاى روزانه را انجام ندهيد كه فراموش كنيد از كنار هم بودن لذت ببريد. ممكن است والدين پول زيادى نداشته باشند كه براى بچه ها خرج كنند، اما لبخند زدن و چهره اى بشاش داشتن نيازى به سرمايه ندارد.
• گفت وگو كردن در مواقع ناراحتى: هر خانواده اى با مشكلاتى روبه رو مى شود؛ بيمارى، نگرانى هاى مالى، افسردگى و... و توصيه ما اين است كه در مورد امور ناخوشايند هميشه حامى فرزندانمان باشيم. در اين اوقات افراد خانواده به هم نزديك تر مى شوند. به سادگى مشكلات را با فرزندانمان در ميان بگذاريم. آنها انعطاف پذيرند. حتى حوادث بد مى تواند بخشى از تاريخچه مشترك زندگى مان را تشكيل دهد.
• فرزندان خود را در آغوش بگيريد: قدرت شفابخش لمس كودكان را در نزديكى به آنها دست كم نگيريد هم از نظر عاطفى و هم به معناى واقعى كلمه. در آغوش گرفتن، باعث دلگرمى و آرامش و راحتى اعصاب كودك مى شود و گاهى اوقات دست ها را دور او حلقه كردن بيشتر از واژه ها معنا پيدا مى كند.
• يك شعار خانوادگى پيشنهاد كنيد: شايد به نظر كارى سطحى و پيش پا افتاده بيايد اما متوجه مى شويد كه چطور پيوند هاى خانوادگى را ايجاد مى كند. يك شعار كوتاه مى تواند اين باشد: «ما همه مراقبيم» يا مثلاً شعارى كه خيلى جدى نيست و با شوخى همراه است: «ما آسان را مشكل مى سازيم و مشكل را غير ممكن مى كنيم.» اين بهانه اى مى شود كه افراد خانواده كنار هم جمع شوند و صحبت كنند.
• محدوديت هايى را قائل شويد: شايد تصور كنيد وقتى كودكانتان را تربيت (تنبيه) مى كنيد از آنها فاصله مى گيريد. اما به خاطر داشته باشيد در درازمدت اين محدوديت ها باعث شادى كودكان مى شود. وقتى آنها بدانند كه تحت مراقبت هستند احساس امنيت بيشترى مى كنند و اين كار، خانه را تبديل به يك مكان هماهنگ تر براى اعضاى آن مى كند.
• پذيرفتن را تمرين كنيد: جلوى آرزوهايتان را بگيريد كه كودكانتان مرتب تر، اجتماعى تر و كم توقع تر باشند. البته شما انتظارات زيادى داريد اما بهتر است سعى كنيد به فرزندانتان كمك كنيد تا در ويژگى هاى مثبت خود بهترين باشند به جاى اينكه بخواهيد از آنها شخص ديگرى بسازيد.
• هنگام خوردن غذا شكر گذارى كنيد: شروع غذا با شكر گذارى يك روش فوق العاده براى توجه به يكديگر است. لحظه دعا زمانى است كه تمام افراد خانواده در كنار هم هستند.
• به كودكان بگوئيد كه دوستشان داريد: نگذاريد يك روز به پايان برسد بدون اينكه به كودكانتان بگوئيد كه چقدر دوستشان داريد و چقدر برايتان مهم هستند.
منبع: مجله Pnrents