اختلالات رفتاري در کودکان و مخصوصا نوجوانان اکثرا به صورت ناسازگاري و رفتارهاي ناجور و غيراخلاقي يا ضد اجتماعي حتي جنايي ظاهر مي شود. اين دسته از افراد با افراد منحرف اجتماع همانندسازي دارند و از معيارهاي گروه هاي منحرف تبعيت مي کنند. مانند فرار نوجوانان از مدرسه و همکاري با قاچاقچيان، جنايت، تخريب و فساد. اين افراد خطرناکترين افراد اجتماع هستند و همواره حالت انتقام جويي عجيبي نسبت به افراد جامعه و حتي والدين خود دارند. اختلالات رفتاري از اوايل کودکي به صورت هاي مختلف تظاهر مي کند. اين افراد به آنچه بد و زشت يا ممنوع است تمايلي افراطي و بيمارگونه دارند و به علت داشتن علاقه جنون آميز از اذيت، آتش سوزي، آزار و آسيب حيوانات و کودکان کم سال لذت مي برند. مطلب زير که برگفته از سايت شميم است انواع اختلالات رفتاري کودکان و نوجوانان را مورد بررسي قرار مي دهد. انواع اختلالات رفتاري کودکان و نوجوانان عبارتند از:-1 بي ثباتي و نا آرامي در کودکان يا اختلال کمبود توجه-2 عصبانيت و پرخاشگري-3 دروغ گويي-4 فرار-5 دزدي.

1 -خصوصيات رفتاري در اختلال بي ثباتي و ناآرامي: خصوصيات رفتاري در اختلال بي ثباتي و ناآرامي عبارتند از:1- بي دقتي2- تحرک بيش از حد3- محدوديت ميدان توجه4- اجبار دروني5 -خرابکاري و نافرماني. ناپايداري در اين کودکان از ماه هاي اول زندگي به صورت حساسيت به نور، صدا، حرارت، گريه زياد و خواب کم، فرار از آغوش مادر، جيغ زدن و لگدزدن ظاهر مي گردد. اين کودکان پرتحرک و دراعمال بي انضباط هستند و کمترکاري را به پايان مي رسانند.

علت هاي بي قراري عبارتند از: 1- بيماريهاي طولاني و صعب العلاج2- زايمان غير طبيعي و دشوار3- نداشتن وضع رواني متعادل مادر در طول دوران بارداري4- محيط خانوادگي5 -عدم توجه به شخصيت کودک و بي توجهي به خواسته هاي او.

روش درمان: روش درماني اين کودکان استفاده از دارودرماني و روان درماني است. با توجه به علائم بيماري اثر آمفتامين ها و ريتالين در بهبود بيمار موثر مي باشند. بي قراري و کمبود توجه اين کودکان به علت اختلاف در عمل سيستم و تيکولر مي باشد. اختلالات دقت و يادگيري اکثرا باقي مي ماند و به عبارت ديگر داروها در ناتواني يادگيري اثر چنداني ندارد.

2 -عصبانيت و پرخاشگري: خصوصيات رفتاري اين گروه از اختلالات عبارت است از پرخاشگري شديد يا خشم که ممکن است به علت احساس بخش عميق کودک بر اثر بي عدالتي يا تبعيض اوليا باشد ولي غالبا علت آن کشمکشهاي دروني کودک در مقابل عوامل آزار دهنده يا احساس عجز و ناتواني است. غيظ و خشم در کودک مانند فرياد کشيدن، گريه کردن، دشنام دادن، شکستن اشيا» و حتي کتک زدن والدين ظاهر مي شود.

روش درمان: بهترين طريقه مبارزه با علت ناکامي، برخورد منطقي و اطمينان بخشيدن به کودک است. در اين بيماري اغلب، کودک و والدين وي توام درمان مي شوند. روان درماني انفرادي، گروهي و خانوادگي، انتقال کودک به منزل ديگر يا بيمارستان و درمان هاي دارويي در صورتي که بيماري ضايعات عضوي مطرح باشد.

3- خصوصيات رفتاري در دروغگويي: دروغ گويي يعني اينکه شخص به قصد گول زدن ديگران خلاف واقعه اي را بيان کند. در چهار تا پنج سالگي دروغ گويي جنبه تخيلي دارد و کودک به شرح زندگي و تصورات خلاقه ولي خام و غير دقيق کودکانه و خيالي خود مي پردازد. دروغ گويي ممکن است به علت تقليد از والدين يا ديگران صورت گيرد. دروغگويي دفاعي به منظور رهايي از مجازات زماني که از کودک بيشتر از توانايي جسمي و روحي اش انتظار مي رود ابراز مي شود. دلايل ديگر دروغگويي 1 -بيان مطالب و قصه هاي ساختگي2- جلب محبت يا تحسين ديگران 3- به خاطر نسبت دادن محاسن يا قدرت و شايستگي قابل تمجيد به خود يا والدين است.

روش درمان: براي درمان دروغ گويي بايد هر چه زودتر به رفع علت آن اقدام نمود. براي اينکار يک دوره روان درماني طولاني به منظور نوسازي شخصيت و رشد جنبه هاي عاطفي، اخلاقي و وجداني ضروري است. والدين نبايد درحضور کودک دروغ بگويند و در صورت اجبار بايد سعي کنند کودک را به حقيقت امر آگاه سازند.

4 - خصوصيات رفتاري فرار در کودکان و نوجوانان: فرار در کودکان و نوجوانان به 2 طبقه تقسيم مي شود. فرار از منزل و فرار از مدرسه.

الف- فرار از منزل: فرار از منزل اغلب به علت1- ترس2- خشم يا انتقام جويي در مقابل عوامل مخرب3- تحقير والدين اتفاق مي افتد.
ب- فرار از مدرسه: علل فرار از مدرسه عبارتند از: 1- کودک مدرسه اش را دوست ندارد و درس ها را کاملا نمي فهمد.2- ترس از تنبيه ياترس از استهزا» يا سرزنش در حضور ديگران.3- بي توجهي والدين نسبت به کودک يا نوجوان به طوريکه مجبور مي شود با لباس هاي کهنه يا کفش هاي پاره به مدرسه بروند. فرار از مدرسه خواه يا ناخواه با دروغ گويي همراه خواهد بود.

روش درمان: ايجاد محيط امن خانوادگي، کاهش فشارهاي روحي ضمنا بايد کاري کرد که فعاليت هاي مدرسه بيشتر از سرگرمي هاي خارج، توجه کودک را به خود جلب کند.

5- خصوصيات رفتاري دزدي در کودکان و نوجوانان: علل دزدي شامل:1 -شناساندن خود و ابراز شخصيت2 -جلب محبت دوستان 3 -جنبه انتقام جويي و آزار روانکاوان عقيده دارند که کودک به منظور به دست آوردن ايمني و قدرت بيشتر به دزدي متوسل ميشود. پدران و مادران که از اوضاع اقتصادي خود شکايت مي کنند ناخودآگاه کودکان خود را به اين امر تشويق مي کنند.

روش درمان: روان درماني به مدت طولاني براي بازسازي و نوسازي شخصيت و شناخت انگيزه هاي دروني و رفع احتياجات مادي، معنوي و عاطفي اساس درمان را تشکيل مي دهد. شرکت دادن دانش آموزان و يا مسئوليت دادن مثل شرکت در دسته هاي نمايش، موزيک و فعاليت هاي ورزشي اکثرا باعث از بين رفتن دزدي شده است.